این خبری بود که دیروز در سایت خبرگزاری دانشجویان ایران (ISNA) درج شده بود. نخستین جملاتی که در این خبر به چشم می خورد به این شرح است:

كليات اولين منشور جنبش دانشجويي ايران اسلامي توسط 8 تشكل دانشجويي كشور ظهر امروز(شنبه - 25 فروردين ماه) در جوار حرم امام رضا (ع) و با حضور رييس و معاون سياسي نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه‌ها، قرائت شد و به تأييد و امضاي اين تشكل‌ها رسيد.

به گزارش خبرنگار اعزامي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين مراسم كه نمايندگان 8 تشكل دانشجويي، بسيج دانشجويي دانشگاه‌هاي كشور، اتحاديه‌ي انجمن‌هاي اسلامي دانشجويان مستقل دانشگاه‌هاي سراسر كشور، دفتر تحكيم وحدت (طيف شيراز)، جنبش عدالتخواه دانشجويي، مجمع صنفي نشريات دانشجويي سراسر كشور، اتحاديه‌ي تشكل‌هاي دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي (اتحاديه‌ي اول)، سازمان اسلامي دانشجويان ايران (سادا) و مجمع تشكل‌هاي اسلامي دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي (اتحاديه‌ي سوم) حضور داشتند اولين منشور جنبش دانشجويي ايران اسلامي به امضاي آن‌ها رسيد.

کاری به تعاریف کلاسیک و مدرن جنبش های اجتماعی نداریم. اصلاً بیاییم یک بار دیگر به اصل ماجرا بپردازیم. جنبش دانشجویی یکی از اشکال جنبش های اجتماعی است نه حکومتی. ای کاش حوصله ای بود تا سابقه تشکیل  و وضعیت فعلی تک تک 8 تشکل فوق را برایتان توضیح می دادیم. از استراتژی جعل و تصرف بگذریم. اولین نام در بین نام ها و مسؤولین حاضر در برنامه و مصاحبه های مسؤولین و مدح آنها از روند حرکت جنبش دانشجویی خود یک دنیا حرف است.

مسوول نهاد نمايندگي مقام‌معظم‌رهبري در دانشگاه‌ها:

*جنبش دانشجويي به نوعي بلوغي نزديك شده است

*جنبش دانشجويي از اين به بعد آلت دست سياست‌بازان نخواهد شد

معاون سياسي نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه‌ها:

مجموعه‌ي دانشجويي شايستگي حفظ نظام را دارد

این دو تیتر تکلیف همه ما را روشن کرد. خانه از پایبست ویران است. فکر می کردیم سوء تفاهمی در درک یکی از تعاریف وجود دارد. اما با جمع بندی متوجه می شویم نه درک درستی از جنبش های اجتماعی وجود دارد نه از جنبش دانشجویی و نه از ... .

باز هم اعلام می کنیم! کاری با نحوه تشکیل و چگونگی فعالیت فعلی 8 تشکل فوق نداریم. اما هر فردی اندکی با فضای سیاسی دانشگاه ها آشنا باشد می داند که هیچ یک از تشکل های فوق تشکل هایی دموکراتیک محسوب نمی شوند و به سختی می توان پسوند حکومتی را برای آنان دریغ کرد. استراتژی جعل و تصرف به جای خود. جنبش های اجتماعی تعریف های مختلفی در علوم سیاسی کلاسیک و مدرن دارند که در مورد این 8 تشکل شدیداً شرمنده ایم! مهم ترین رسالت جنبش دانشجویی نقد حاکمیت است. در تمامی دنیا. نمی گوییم حفظ نظام بد است اما این می تواند رسالت سپاه (همان آرمی که روی تابلوی اولین تشکل نقش بسته است) باشد. نقد حاکمیت سرلوحه فعالیت جنبش های دانشجویی است و با این حساب باز هم شرمنده ایم.

 استقلال از چه چیزی؟ وابستگی به چه چیزی؟ وقتی برای احزاب و تشکل ها و جنبش ها واژه استقلال و وابستگی به کار می رود منظور میزان نزدیکی و دوری آنها از حکومت های داخلی و خارجی است. ارتباط با اصناف، احزاب و سایر تشکل های مردمی نه تنها مصداق وابستگی نیست بلکه در تمامی دنیا از مهم ترین خط مشی های تمامی جنبش ها است. با این تعریف این برادران حافظ نظام وابسته تعریف می شوند. چرا که ارتباط معناداری با مردم و تشکل های مردمی ندارند اما تا دلتان بخواهد ... .

یکی از مهم ترین ویژگی های جنبش ها هم در تعاریف کلاسیک و هم مدرن حمایت و دفاع از منافع یک قشر و دارا بودن یک گفتمان است. می توان حداقل سه بار منشور به اصطلاح جنبش فوق را خواند. به هیچ وجه مشخص نیست در حال حمایت از منافع چه کسانی هستند؟ ارتباط آنها با مطالبات دانشجویی چیست؟

ظاهراً نقطه به نقطه موضوع به قدری مضحک است که جایی برای نقد باقی نمی ماند. دوستی می گفت "آموزش و پرورش کارکرد خود را به جای تربیت شهروند، به تربیت انسان حافظ نظام تغییر داده است" آموزش عالی نیز که پیش از این همین کار را کرده بود. به نظر می رسد تمام ارکان نظام این رسالت را دارند. اما داستان وقتی به جنبش های اجتماعی و جعل آنها می رسد واقعاً خنده دار می شود.

برادران! باز هم شرمنده ایم. ظاهراً راه را اشتباه آمدید.