![]() |
![]() |
|
|
ایران کشور عجیبی است. از هر لحاظ. برای اینکه تکلیف مردم را مشخص کنند پشت چراغ قرمز تایمر می گذارند، آن وقت می بینی تایمر 30 ثانیه روی عدد 7 متوقف شده است. برای اینکه روند رو به نظم پیشرفت پروژه ای عمرانی را نشان دهند و مجری را نیز وادار به پاسخ گویی کنند، بالای پروژه تایمر روزشمار می گذارند باز هم می بینی چند هفته است که روی عددی متوقف مانده است. نمونه اش همین میدان توحید. آدم به یاد مسابقه بسکتبال می افتد (در بسکتبال بر خلاف فوتبال وقتی توپ از زمین بیرون می رود بازی متوقف می شود) وقتی به این قدرت حلالیت فرهنگ ایرانی فکر می کنم، از هر اصلاحی ناامید می شوم. این فرهنگ قدرت این را دارد که مهم ترین مفاهیم پایه ای توسعه را منحرف و حتی به افتضاح بکشاند و سپس الگویی برای جهانیان شود. گویی همه چیز در حال ایرانیزه شدن است. به قول بعضی "دنیا در حال احمدی نژادی شدن است". می ترسم دموکرات نشویم هیچ، این الگوی دموکراسی خود را به دنیا صادر کنیم و ریشه همه چیز را از بیخ و بن بزنیم. |
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
در این وبلاگ تلاش خواهد شد تا با ارائه نظراتی پیرامون مسائل مختلف سیاسی٬ فرهنگی٬ اجتماعی٬ و علمی مباحثی را طرح کرد و نظرات دیگران را درباره آنها جویا شد. به نظر می رسد در فضای فعلی وبلاگ ها یکی از مؤثرترین و قابل اطمینان ترین رسانه ها در فرهنگ غیر رسمی باشند. سعی بر این است که در تمامی مباحث توسعه همه جانبه و متوازن و همچنین اخلاق در تمام سطوح به عنوان سرلوحه کار مد نظر قرار گیرند. اما به هر حال این رسانه یک وبلاگ است و تمامی ویژگی های این رسانه را در بر خواهد داشت. به همین جهت طبیعی است که بسیاری از پست ها بیشتر یک یادداشت روزانه باشند. این یادداشت روزانه گاهی تنها یک احساس را می تواند در بر بگیرد و گاهی یک نظر و گاهی یک نظریه!! نظرات دیگران هم طبعاْ همین طور است. بنابراین نمی توان نوشته های ثبت شده در یک وبلاگ را دارای بار حقوقی دانست و فرد یا گروه یا نهادی را مسؤول آنها دانست. وبلاگ تنها یک دفترچه یادداشت اینترنتی حامل گفتمان های عام است.
امید است که این وبلاگ نیز در کنار سایر وبلاگ ها بتواند با ایجاد رسانه فراگیر و قابل اعتماد نقش کوچکی در پیشبرد فرآیند توسعه داشته باشد. |
|
RSS
|